ഈ വല്ലിയില്‍നിന്നു ചെമ്മേ

                                    കുമാരനാശാൻ

ഈ വല്ലിയില്‍ നിന്നു ചെമ്മേ -  പൂക്കള്‍
പോകുന്നിതാ പറന്നമ്മേ

തെറ്റി നിനക്കുണ്ണി ചൊല്ലാം - നല്‍പ്പൂ-
മ്പാറ്റകളല്ലേയിതെല്ലാം

മേല്‍ക്കുമേലിങ്ങിവ പൊങ്ങി - വിണ്ണില്‍
നോക്കമ്മേ എന്തൊരു ഭംഗി
അയ്യോ പോയ് കൂടിക്കളിപ്പാന്‍ - അമ്മേ
വയ്യേ എനിക്കു പറപ്പാന്‍

അവാത്തതിങ്ങനെ എണ്ണി - ചുമ്മാ
മാഴ്കൊല്ലാ എന്നോമലുണ്ണി
പിച്ച നടന്നു കളിപ്പൂ  - നീയീ
പിച്ചകമുണ്ടോ നടപ്പൂ

അമ്മട്ടിലായതെന്തെന്നാല്‍ - ഞാനൊ-
രുമ്മ തരാമമ്മ ചൊന്നാല്‍
നാമിങ്ങറിയുവതല്പം -  എല്ലാം
ഓമനേ ദൈവസങ്കല്പം

അമ്പാടിയിലേക്കു വീണ്ടും

               ഇടശ്ശേരി ഗോവിന്ദന്‍ നായര്‍

ദാരുകന്‍:

പായുക പായുക കുതിരകളേ,
പരമാത്മാവിന്‍ തേരിതിനെ
സുദീര്‍ഘ വീഥിയില്‍ നയിയ്ക്ക നീളെ
സുഖിത സ്വപ്നം പോലെ.

"ദാരുക, ദാമോദരനൊപ്പം
വ്രജത്തിലോളം നീ പോണം
ആജ്ഞയല്ലൊരനുഗ്രഹമത്രേ
നമുക്കു തന്നൂ ബലരാമന്‍
മടുപ്പനത്രേ കൊട്ടാരം
അയത്ന സുലഭസുഖാഗാരം:
ഇടയ്ക്കു കണ്ണീരുപ്പുപുരട്ടാ
തെന്തിനു ജീവിതപലഹാരം!
വിരോധിമാരേ, നിങ്ങള്‍ക്കാ
യാശംസിപ്പൂ ഞാനിവയെ:
വിശപ്പൊരിക്കലുമേല്‍പിയ്ക്കാത്തൊരു
വിശേഷ ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങള്‍;
വിയോഗമെന്തെന്നറിയാനരുതാ
ത്തവിഘ്നസിദ്ധപ്രണയങ്ങള്‍;
ഒരിറ്റു നിണവും വീഴാതഴകോ
ടൊഴിഞ്ഞു കിട്ടും വിജയങ്ങള്‍!
എനിയ്ക്കു രസമീ നിമ്നോന്നതമാം
വഴിയ്ക്കു തേരുരുള്‍ പായിക്കല്‍;
ഇതേതിരുള്‍ക്കുഴിമേലുരുളട്ടേ,
വിടില്ല ഞാനീ രശ്മികളെ.

എന്റെ ഗുരുനാഥന്‍

                       വള്ളത്തോള് നാരായണമേനോന്

ലോകമേ തറവാടു തനിക്കീ ചെടികളും
പുല്‍കളും പുഴുക്കളും കൂടിത്തന്‍ കുടുംബക്കാര്‍
ത്യാഗമെന്നതേ നേട്ടം, താഴ്മതാനഭ്യുന്നതി
യോഗവിത്തേവം ജയിക്കുന്നിതെന്‍ ഗുരുനാഥന്‍

താരകാമണിമാല ചാര്‍ത്തിയാലതും കൊള്ളാം
കാറണിച്ചെളി നീളെപ്പുരണ്ടാലതും കൊള്ളാം;
ഇല്ലിഹ സംഗം ലേപമെന്നിവ, സമസ്വച്ഛ-
മല്ലയോ വിഹായസ്സവ്വണ്ണമെന്‍ ഗുരുനാഥന്‍

ദുര്‍ജ്ജന്തുവിഹീനമാം ദുര്‍ല്ലഭതീര്‍ത്ഥഹ്രദം
കജ്ജലോല്‍ഗമമില്ലാത്തോരു മംഗളദീപം
പാമ്പുകള്‍ തീണ്ടീടാത്ത മാണിക്യമഹാനിധി,
പാഴ്‌നിഴലുണ്ടാക്കാത്ത പൂനിലാവെന്നാചാര്യന്‍

ശസ്ത്രമെന്നിയേ ധര്‍മ്മസംഗരം നടത്തുന്നോന്‍,
പുസ്തകമെന്യേ പുണ്യാദ്ധ്യാപനം പുലര്‍ത്തുന്നോന്‍
ഔഷധമെന്യേ രോഗം ശമിപ്പിപ്പവന്‍, ഹിംസാ-
ദോഷമെന്നിയേ യജ്ഞം ചെയ്‌വവനെന്നാചാര്യന്‍

ശാശ്വതമഹിംസയാണമ്മഹാത്മാവിന്‍ വ്രതം
ശാന്തിയാണവിടേയ്ക്കു പരദേവത പണ്ടേ
ഓതുമാറുണ്ടദ്ദേഹം, 'അഹിംസാമണിച്ചട്ട-
യേതുടവാളിന്‍ കൊടും വായ്ത്തല്‌ മടക്കാത്തൂ?'

ഭാര്യയെക്കണ്ടെത്തിയ ധര്‍മ്മത്തിന്‍ സല്ലാപങ്ങ-
ളാര്യസത്യത്തിന്‍ സദസ്സിങ്കലെസ്സംഗീതങ്ങള്‍
മുക്തിതന്‍ മണിമയക്കാല്‍ത്തളക്കിലുക്കങ്ങള്‍,
മുറ്റുമെന്‍ ഗുരുവിന്റെ ശോഭനവചനങ്ങള്‍

The Dream of a Secret Lover

               

                                           Unknown

Your loveliness i never knew,

until you smiled on me

My cheeks then became cold and white,

my heart began to beat loud and fast.

Then i saw that your eyes were bright

It had a well of love, a spring of light.

Your eyes glow even in the darkness of my heart,

like little sparks of fire on a moonless night.

And all that's best and dark and bright,

meet in the aspect of your eyes.

Your lips so bright like roses in the garden,

let out a smile that won my heart.

Just like the sweet thoughts in a dream,

Please let your love in kisses rain.

വസന്തമേ നിനക്കായി....

                           

                            My Sister :)


ഹേ വസന്തമേ, പ്രകൃതി സുന്ദരീ
നിന്നെ വാഴ്ത്തുന്നു നമിക്കുന്നു ഞാന്‍
ശരദ് മേഘങ്ങള്‍ നിന്നെ നോക്കി
അസൂയയാല്‍ കൊതിക്കുന്നു നിന്‍ വര്‍ണ്ണത്തെ
ഒരു ചെറു പുഷ്പത്തിന്‍ സൌരഭ്യമായി
കോകില വാണി തന്‍ നാദ സാന്ദ്രമായി 

ഹേ സുന്ദരീ നീ ജനനി തന്‍ മടിത്തട്ടില്‍
വസന്ത സൂര്യന്‍ വാനത്തിലെത്തുമ്പോള്‍
എന്‍ മനം താനേയുദിക്കുന്നു
കൊതിക്കുന്നു പുല്‍കുവാന്‍ നിന്നെയെന്നും.
നിന്‍ മാരുതന്‍, തഴുകി തലോടി
എന്‍ കൂന്തലിനേകുന്നു     സൌരഭ്യം
നിന്‍ മടിത്തട്ടില്‍ ശയിക്കുവാന്‍
കൊതിക്കുന്നു എന്നും ഞാന്‍ നിശബ്ദയായി.

നിന്‍ കുയില്‍ നാദം പരക്കുന്നു
അത് വന്നലക്കുന്നു എന്‍ കര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍
തരളിതയായി ഞാന്‍ എത്തി
നിന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗ പൂങ്കാവനത്തില്‍
നിന്‍ സ്വരലയസംഗീതതിന്‍   മസ്മരികയില്‍
ഞാനും എന്‍ ചുവടുകള്‍ ചലിപ്പിചിടുന്നു
പാടിയും ആടിയും ഞാനുമാ വസന്തത്തില്‍
തേന്‍ നുകര്‍ന്നാസ്വദിചീടുന്നു    .

ഓമനത്തിങ്കള്‍ക്കിടാവോ

                              ഇരയിമ്മന്‍ തമ്പി

ഓമനത്തിങ്കള്‍ക്കിടാവോ - നല്ല
    കോമളത്താമരപ്പൂവോ
    പൂവില്‍ നിറഞ്ഞ മധുവോ - പരി-
    പൂര്‍‍ണ്ണേന്ദു തന്റെ നിലാവോ
    പുത്തന്‍ പവിഴക്കൊടിയോ - ചെറു-
    തത്തകള്‍ കൊഞ്ചും മൊഴിയോ
    ചാഞ്ചാടിയാടും മയിലോ - മൃദു-
    പഞ്ചമം പാടും കുയിലോ
    തുള്ളുമിളമാന്‍ കിടാവോ - ശോഭ
    കൊള്ളുന്നൊരന്നക്കൊടിയോ
    ഈശ്വരന്‍ തന്ന നിധിയോ - പര-
    മേശ്വരിയേന്തും കിളിയോ
    പാരിജാതത്തിന്‍ തളിരോ - എന്റെ
    ഭാഗ്യദ്രുമത്തിന്‍ ഫലമോ
    വാത്സല്യരത്നത്തെ വയ്പാന്‍ - മമ
    വാച്ചൊരു കാഞ്ചനച്ചെപ്പോ
    ദൃഷ്ടിയ്ക്കു വച്ചോരമൃതോ - കൂരി-
    രുട്ടത്തു വെച്ച വിളക്കോ
    കീര്‍ത്തിലതയ്ക്കുള്ള വിത്തോ - എന്നും
    കേടുവരാതുള്ള മുത്തോ

ജ്ഞാനപ്പാന

                          

                                 പൂന്താനം നമ്പൂതിരി

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാര്‍ദ്ദന!

കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!

അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!

സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!



ഗുരുനാഥന്‍ തുണചെയ്ക സന്തതം

തിരുനാമങ്ങള്‍ നാവിന്മേലെപ്പോഴും

പിരിയാതെയിരിക്കണം നമ്മുടെ

നരജന്മം സഫലമാക്കീടുവാന്‍!




ഇന്നലെയോളമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ

ഇന്നി നാളെയുമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ

ഇന്നിക്കണ്ട തടിക്കു വിനാശവു-

മിന്ന നേരമെന്നേതുമറിഞ്ഞീലാ.